96 p.n.e.)
Po kilku latach Ariobarzanes I jako nieudolny władca utracił władzę na rzecz konkurenta Ariaratesa IX Eusebesa Filopatora, syna króla Pontu Mitrydatesa VI. Ten ostatni wysłał Gordiosa, by przekonał króla Armenii Tigranesa II Wielkiego do zaatakowania Ariobarzanesa I. Gdy 93 r. Tigranes II nadchodził, król Kapadocji uciekł ze swoim skarbem do Rzymu. Mitrydates znów przejął kontrolę nad tą krainą, dając ją synowi Ariaratesowi IX, gdzie rządził do 92r. Został on usunięty przez Lucjusza Korneliusza Sullę, rzymskiego namiestnika Cylicji. W 90 r. wodzowie Tigranesa II, Mitraos i Bagoas, usunęli Ariobarzanesa, ponownie wprowadzając na jego miejsce Ariaratesa IX. Rzymianie postanowili rozprawić się z tą sytuacją, aby przywrócić tron swemu protegowanemu. Wysłano w tym celu posłów pod przewodnictwem legata Maniusza Akwiliusza z misją uporządkowania spraw w Azji Mniejszej. Z pomocą Gajusza Kasjusza Longinusa, namiestnika Azji, udało się wprowadzić Nikomedesa IV do Bitynii i Ariobarzanesa I do Kapadocji. Rzymianie potrzebowali pretekstu do wojny z Mitrydatesem. Postanowili namówić ich do napadu na kraj wroga Rzymu.