Następnym celem był, położony na muzułmańskim terytorium Al-Andalus, zamek Sintra (staronordyjski: Sintre – obecnie miasto Sintra w Portugalii). Twierdza została zdobyta, a jej załoga i mieszkańcy mieli do wyboru przyjęcie chrześcijaństwa lub śmierć. Następnie norweskie wojska udały się do Lizbony, która znajdowała się wówczas na pograniczu terenów chrześcijańskich i muzułmańskich. O samym mieście mówiono iż jest „pół chrześcijańskie, pół pogańskie”. Również i tutaj Norwegowie odnieśli zwycięstwo, zdobywając duże łupy.
Czwartą bitwą na półwyspie Iberyjskim, również zwycięską, były starcia o miasto Alkasse (prawdopodobnie chodzi o Al Qaşr, współcześnie portugalskie Alcácer do Sal). Norwegowie wymordowali prawie wszystkich muzułmańskich mieszkańców miasta, tak że niemal się ono wyludniło. Również tutaj zdobyli duże łupy.
Baleary (1109) Przepływając Cieśninę Gibraltarską (Norfasund) Norwegowie pokonali kolejną flotę piracką. Będąc już na Morzu Śródziemnym (Griklands hafi) obrali kurs na Baleary. Wyspy te były wówczas postrzegane przez chrześcijan jako siedlisko piratów i centrum handlu niewolnikami. Norweski rajd na Baleary był pierwszym, większym odnotowanym atakiem chrześcijan na tamtejszych muzułmańskich piratów.