Wcześniejsze próby są albo niepotwierdzone, albo były bardzo nieznaczne.
Najpierw wojska Sigurda wylądowały na wyspie Formentera, gdzie natknęły się na „dużą liczbę Blåmenn (czarnych) i Serkir (saracenów)” których zaatakowali. Przebieg walki jest najlepiej udokumentowanym i opisanym wydarzeniem krucjaty norweskiej. Starcie między muzułmanami a Norwegami było jednym z ważniejszych zdarzeń w historii wyspy. I tę bitwę wygrali Norwegowie, rabując przy okazji pirackie kosztowności. Następnym celem ataków była Ibiza i Minorka, które to ataki również zakończyły się sukcesem. Sigurd, mimo dotychczasowych triumfów, nie podjął prób opanowania Majorki, największej z wysp balearskich. Było to podyktowane obawą przed istniejącą na niej silnym i niezależnym taifatem. Prawdopodobnie to właśnie wieści o powodzeniu wyprawy Norwegów sprawiły, że Katalończycy i Pizańczycy w 1113 podjęli decyzję o zaatakowaniu całych Balearów, które odebrali muzułmanom w 1115.
thumb|300px|Trasa wyprawy (czerwona inia) i powrotu (zielona linia). (Legenda w staronordyjskim)
Sycylia (1109-1110) Wiosną 1109 Norwegowie dotarli na Sycylię (Sikileyjar), rządzoną wówczas przez niepełnoletniego hrabiego Rogera II (miał zaledwie 12 lub 13 lat), późniejszego króla.