Modyfikacja promieniowania słonecznego (ang. solar radiation modification, SRM), zwana także geoinżynierią słoneczną, to grupa wielkoskalowych podejść mających na celu ograniczenie globalnego ocieplenia poprzez zwiększenie ilości światła słonecznego odbijanego z powrotem w przestrzeń kosmiczną. Nie ma ona zastępować wysiłków na rzecz redukcji emisji gazów cieplarnianych, lecz je uzupełniać jako potencjalny sposób ograniczenia globalnego ocieplenia.
Najbardziej zbadaną metodą SRM jest stratosferyczna iniekcja aerozoli (ang. stratospheric aerosol injection, SAI), polegająca na wprowadzaniu do górnej atmosfery małych odbijających cząstek w celu odbijania światła słonecznego. Inne podejścia obejmują rozjaśnianie chmur morskich (ang. marine cloud brightening, MCB), które zwiększałoby odbijalność chmur nad oceanami, oraz budowę kosmicznego parasola przeciwsłonecznego lub lustra kosmicznego w celu zmniejszenia ilości światła słonecznego docierającego do Ziemi.
Kontrola dochodzącego promieniowania słonecznego opiera się na odbiciu lub absorpcji światła.