Wysokie chmury cirrus wpływają przypuszczalnie na ocieplenie Ziemi, ponieważ są prawie przezroczyste dla dochodzącego promieniowania słonecznego, ale pochłaniają promieniowanie podczerwone. Ten efekt zależy jednak od wielkości kryształów lodu i grubości optycznej warstwy chmur. Cotton zasugerował, że cząstki sadzy umieszczone w górnej troposferze mogą rozpraszać chmury cirrus poprzez ogrzewanie atmosfery. Jednocześnie cząstki sadzy absorbowałyby promieniowanie słoneczne, redukując efekt cieplarniany.
Lustra kosmiczne
Zamiast wprowadzania aerozoli do stratosfery czy modyfikacji właściwości odbicia chmur zaproponowano także rozwiązania polegające na umieszczeniu luster odbijających promieniowanie słoneczne. Inną techniką jest umieszczenie przesłony w punkcie libracyjnym pomiędzy Ziemią a Słońcem.
Geoinżynieria lodowcowa
Geoinżynieria lodowcowa (ang. glacial geoengineering) to zbiór proponowanych podejść geoinżynieryjnych koncentrujących się na spowolnieniu utraty lodowców, lądolodów i lodu morskiego w regionach polarnych, a w niektórych przypadkach także na obszarach alpejskich.