W 1939 wyniku Sonderaktion Krakau został aresztowany i więziony w obozach w Sachsenhausen i Dachau. Po zwolnieniu z obozu 8 lutego 1940 brał udział w walce zbrojnej w szeregach Batalionów Chłopskich. Włączył się m.in. w działalność SL „Roch”, przyjmując pseudonim „Weroncyn”. W tym czasie był też współorganizatorem konspiracyjnych pism ludowych, „Znicza” i „Myśli ludowej”. Jako zastępca komendanta powiatowego Batalionów Chłopskich w Stopnicy brał udział w walkach i został ranny. Brał także udział m.in. w organizacji i wyposażeniu lokalnego szpitala polowego dla partyzantów. Latem 1944 w czasie bitwy pod Słupią wezwał na pomoc walczącym partyzantom patrol Armii Czerwonej w sile 3 czołgów. Ponownie aresztowany w czasie walk o przyczółek baranowsko-sandomierski, zbiegł z transportu do obozu koncentracyjnego i do końca wojny ukrywał się w Krakowie. Za działalność przeciw okupantowi otrzymał Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami.