Na początku stycznia 1919 przez Serbię i Włochy dotarł do Paryża. Utworzył przedstawicielstwo zaopatrujące białą armię w Rosji, próbował formować oddziały ochotnicze w Czechach i Serbii z żołnierzy będących w niewoli, w celu wzmocnienia Armii Ochotniczej. W lutym 1919 admirał Aleksandr Kołczak zatwierdził go na tym stanowisku. W maju 1920 w związku z różnicą poglądów z gen. P. Wranglem dotyczących wspólnych działań wojennych z Polską przeciw Rosji Sowieckiej został zamieniony na tym stanowisku przez gen. J. Millera.
Wyjechał w 1920 do Nicei, gdzie żył za emeryturę przyznaną mu przez króla rumuńskiego. Po zakończeniu wojny domowej w Rosji aktywności antybolszewickiej nie przejawiał.
Odznaczenia Order Świętego Aleksandra Newskiego Order Orła Białego (Rosja) Order Świętego Jerzego III klasy Order Świętego Jerzego IV klasy Order Świętego Włodzimierza II klasy Order Świętego Włodzimierza III klasy Order Świętego Włodzimierza IV klasy Order Świętej Anny I klasy Order Świętej Anny II klasy Order Świętej Anny III klasy Order Świętego Stanisława I klasy Order Świętego Stanisława II klasy Order Świętego Stanisława III klasy Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja) Krzyż Komandorski Legii Honorowej (Francja) Krzyż Oficerski Legii Honorowej (Francja) Order Korony Rumunii III klasy Order Świętych Maurycego i Łazarza IV