Ki-87 II Tuż przed zakończeniem wojny zespół inżynierów Kunihiro Aoki'ego rozpoczął pracę nad ulepszoną wersją Ki-87 oznaczoną jako Ki-87 II (w literaturze spotyka się również określenie Ki-87 b). Miał to być samolot napędzany mocniejszym silnikiem w układzie podwójnej gwiazdy Ha-46-11 z turbosprężarką zamontowaną zgodnie z wymaganiami Wydziału Technicznego. Zwiększeniu miała ulec również rozpiętość skrzydeł samolotu. Przeprojektowano system chłodzenia oraz przewidziano zastosowanie samouszczelniających się zbiorników paliwa. Tu również zakończenie wojny zastopowało wszystkie prace. Projekt Ki-87 pokazał wszystkie bolączki trapiące japoński przemysł lotniczy pod koniec wojny. Rozdrabnianie potencjału technicznego na wiele różnych konstrukcji oraz brak jednolitej strategii budowy i użycia wysokościowych samolotów myśliwskich.
Jiki Ko Sentoki W takiej samej sytuacji jak Lotnictwo Wojsk Lądowych, znalazło się lotnictwo marynarki. Wiosną 1945 roku, japońska marynarka przeszła do głębokiej defensywy. W warunkach amerykańskiej dominacji w powietrzu i na morzu, prowadzenie wielkoskalowych operacji zaczepnych było już nierealne, a priorytetem stała się obrona coraz bardziej intensywnie bombardowanych wysp macierzystych.