węże brać będą do rąk, i jeśliby coś zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą, a ci odzyskają zdrowie” (Mk 16,17-18)Biblia Tysiąclecia, wyd. 5, Poznań 2000.. Kiedy pastor po raz pierwszy spotkał w lesie grzechotnika i wziął go do rąk, był bardzo zdziwiony tym, że wąż go nie ukąsił. Od tej pory głosił, że powyższy fragment Ewangelii należy rozumieć dosłownie; wokół niego gromadziła się grupa ludzi poskramiających węże, która z czasem utworzyła Kościół Boży (Church of God). Po pewnym czasie Kościół zaczął zarzucać tę praktykę; rytuał odprawia licząca około 250 niewielkich zborów grupa wyznawców mieszkająca w Appalachach.
Sam rytuał poprzedza zbieranie węży na potrzeby nabożeństwa. Węże te muszą być jadowite; najczęściej są to grzechotniki, także mokasyny miedziogłowce i mokasyny błotne. W polowaniach na węże uczestniczą tylko mężczyźni, którzy muszą posiadać odpowiednie narzędzia do łapania węża, którego poza rytuałem nie wolno dotykać, ponieważ nie ma to znaczenia religijnego. Węże są przechowywane w odpowiednich pojemnikach przez około 6-8 miesięcy w domach wyznawców. Następnie węże są przynoszone wraz z Biblią na nabożeństwo. Pudła z wężami ustawia się pod ołtarzem, gdzie stoją aż do momentu, kiedy wierni poczują, że nadeszła odpowiednia chwila na ich otwarcie.