Dalsze zamówienia złożono w związku z rozbudową lotnictwa z uwagi na groźbę wojny, w ramach Planu V przyjętego w marcu 1938 roku. 11 i 12 kwietnia zamówiono 90 samolotów w zakładach Morane-Saulnier, 325 w SNCAO, 130 w SNCAM w Tuluzie i 370 w SNCAC. Łącznie z kolejnym zamówieniem w SNCAO, zamówienia MS 405/406 dla francuskich Sił Powietrznych wyniosły łącznie 1061 samolotów i dodatkowo 8 dla obrony powietrznej zakładów w Bouguenais. W związku z opóźnieniami u nowych producentów, władze państwowego przemysłu lotniczego zdecydowały pod koniec 1938 roku powierzyć SNCAO wiodącą rolę w produkcji, podczas gdy SNCAC produkowały skrzydła, SNCAM usterzenia, a niektóre elementy inni poddostawcy. Osobne problemy stwarzała dostępność silników i śmigieł, powodująca że gotowość części samolotów była opóźniona. Pod koniec 1938 roku rozpoczęto zakupy silników produkowanych na licencji przez Škodę w Czechosłowacji, lecz możliwość ta odpadła po zajęciu jej przez Niemcy w marcu 1939 roku. Sukcesu nie przyniosła próba pozyskania ich w Szwajcarii, a nawet w ZSRR (licencyjne Klimow M-100). W efekcie, do końca 1938 roku lotnictwo odebrało tylko 27 samolotów, w tym 13 przedseryjnych. Sytuacja ulegała polepszeniu w toku 1939 roku i w styczniu odebrano ich 23, a przykładowo w maju 105 i sierpniu 132.