Antoni Władyczański (ur. w Krasnojarsku, zm. 23 stycznia 1978 w Moskwie) – radziecki generał major (od 1944).
Życiorys Urodził się w rodzinie polskiej w Krasnojarsku. Syn Stanisława, wnuk polskiego zesłańca na Syberię.
Służbę w Armii Czerwonej pełnił od września 1929 do czerwca 1938 oraz od września 1939. Ukończył Białoruską Zjednoczoną Szkołę Wojskową im. M.I.Kalinina (1932) oraz Wyższy Akademicki Kurs przy Wyższej Wojskowej Akademii im. K.J. Woroszyłowa (1947).
Po zakończeniu przeszkolenia skierowany do 81. pułku strzelców w Witebsku w składzie 27. Omskiej Dywizji Strzelców im. Włoskiego Proletariatu, w strukturach Białoruskiego OW, gdzie pełnił obowiązki dowódcy plutonu, dowódcy kompanii snajperskiej, zastępcy dowódcy oraz cz.p.o. dowódcy kompanii. Następnie powrócił do szkoły, gdzie pełnił obowiązki dowódcy plutonu kursantów oraz dowódcy kompanii obsługi technicznej. Od maja 1938 był wykładowcą taktyki w Mińskiej Szkole Piechoty im. M.I.Kalinina. W czerwcu 1938 w związku z polskim pochodzeniem zwolniony ze służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy. Pracował jako szef wydziału emerytalnego przy Witebskim Obwodowym Komitecie Wykonawczym. We wrześniu 1939 przywrócony do służby w RKKA i skierowany do pracy dydaktycznej w Mińskiej Szkole Piechoty im. M.I.