Kalinina, gdzie pełnił obowiązki starszego wykładowcy, zastępcy dowódcy batalionu do spraw gotowości bojowej, dowódcy jednostki szkolnej. W przeddzień wybuchu wojny Mińska Szkoła Piechoty została przeformowana w szkołę wojsk pancernych.
Z początkiem wojny z Niemcami kontynuował służbę w tej szkole. W końcu czerwca i na początku lipca 1941 w jej składzie brał udział w walkach nad Berezyną. Po przedyslokowaniu szkoły do Uljanowska wyznaczony na stanowisko starszego wykładowcy w 2 Uljanowskiej Szkole Wojsk Pancernych. Od września 1941 w stopniu kapitana dowodził samodzielnym batalionem czołgów w składzie 51 Samodzielnej Szkolnej Brygady Strzelców. W październiku skierowany z jednostką na Front Zachodni. W grudniu brygada została włączona w skład Frontu Północno-Zachodniego, następnie Frontu Kalinińskiego. W styczniu 1942 został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu tej brygady. W składzie 4 Armii Uderzeniowej uczestniczył z nią w Toropiecko-Chołmskiej operacji zaczepnej. W kwietniu 1942 w mieście Kalazin w obwodzie kalinińskim brygada została przeformowana w 119 Dywizję Strzelców, a major Władyczański został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu tej dywizji. Po zakończeniu formowania dywizja wchodziła w skład Frontu Kalinińskiego, następnie (od września 1942) Frontu Zachodniego, 3. Armii Frontu Briańskiego (od października 1942).