thumb|Odmowa złożenia przysięgi przez legionistów 2 Pułku Piechoty thumb|Legioniści 2 Pułku Ułanów stoją przed porzuconą bronią po odmowie złożenia przysięgi Kryzys przysięgowy – kryzys związany z odmową złożenia przysięgi wojskowej na wierność marionetkowemu Królestwu Polskiemu (zależnemu od Niemiec i Austro-Węgier) i na dotrzymanie braterstwa broni wojskom Cesarstwa Niemieckiego i Austro-Węgier do końca I wojny światowej przez żołnierzy Legionów Polskich (głównie I i III Brygady), który miał miejsce 9 i 11 lipca 1917. Józef Piłsudski odrzucił rotę przysięgi 2 lipca 1917.
Historia Po wydaniu w 1916 r. aktu 5 listopada niemiecki generał-gubernator Hans Hartwig von Beseler rozpoczął wiosną 1917 r. organizowanie Polskiej Siły Zbrojnej (niem. Polnische Wehrmacht) i postanowił w jej skład włączyć Legiony Polskie. Spowodowało to konieczność złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec Wilhelmowi II (wcześniejsza przysięga składana była na wierność monarsze austro-węgierskiemuWacław Lipiński: Walka zbrojna..., s. 62. Mieczysław Wrzosek: Polski czyn zbrojny..., s. 102.). Rota przysięgi głosiła m.in., że Józef Piłsudski, polityk mający największe wpływy w Legionach, zalecił legionistom, by nie składali przysięgi. Większość żołnierzy I i III Brygady demonstracyjnie uchyliła się od niej 9 lipca 1917.