We wrześniu 1943 stracił wszystkie stanowiska i został przeniesiony do Waffen-SS. W Heidelager [poligon Waffen-SS] (koło Dębicy) przeszedł szkolenie jako kanonier w okresie od 1 października 1943 r. do marca 1944 r. w Waffen-SS Sturmgeschütz Ausbildungs- und Ersatzabteilung. Na koniec przeniesiony do Sturmgeschütz-Abteilung 16 Dywizji Grenadierów Pancernych Waffen-SS (Panzer-Grenadier-Division der Waffen-SS). Na froncie włoskim (koło Livorno) został ciężko ranny 4 lipca 1944 r. jako Unterscharführer podczas misji próbnej. Po miesiącach pobytu w specjalnym szpitalu wojskowym na rozkaz Himmlera wziął udział w kursie w Junkerschule Tölz od listopada 1944 r., który zakończył się przedwcześnie z końcem wojny.
Po wojnie został internowany i przebywał w Dachau do września 1947 roku. W roku 1948 został referentem w Związku Pracodawców Przemysłu Chemicznego w Hesji, a potem został jego kierownikiem. 30.8.1948 przeszedł postępowanie denazyfikacyjne i zaliczony do grupy 5 – uniewinniony. W 1954 r. został dyrektorem zarządzającym Grupy Roboczej Związków Pracodawców Niemieckiego Przemysłu Chemicznego w Wiesbaden. 1.1.1960 do 1971 Dyrektor Niemieckiego Instytutu Przemysłowego w Kolonii. 1963/64 wykładowca na Uniwersytecie Nauk Politycznych w Monachium. Postępowanie wstępne Prokuratury w Dortmundzie zostało przerwane 12.7.1963 r.