Na osi prawego ryzalitu umieszczona jest prostokątna brama wjazdowa. Dodatkowym elementem dekoracyjnym są zdobiące nadproża bramy i okien parteru kamienne kartusze herbowe z herbami Mieroszewskich i rodzin z nimi spokrewnionych. Ułożenie wszystkich pomieszczeń w amfiladzie powoduje, że kubatura budynku wykorzystana jest niezwykle funkcjonalnie. Na szczególną uwagę zasługuje dawny salon na parterze, będący największym pomieszczeniem pałacu. Jest on ozdobiony boazerią oraz dekoracją stiukową. W narożach plafonu umieszczone są kryształowe lustra ujęte w stiukowe ramy ornamentowane wolutami i stylizowanymi liśćmi oraz kwiatami. Na tyłach budowli znajduje się niewielki ogród. W swojej rezydencji Mieroszewski zgromadził bogaty i wartościowy księgozbiór, obszerne archiwum i cenną kolekcję dzieł sztuki. W latach 1939–1945 zniszczeniu uległ strop nad pomieszczeniami parteru oraz usunięto tarczę herbową Mieroszewskich, która znajdowała się na klatce schodowej między kondygnacjami. Po II wojnie światowej pałac został adaptowany dla potrzeb Okręgowego Urzędu Jakości i Miar w Krakowie. Przebudowano wówczas obszerne wnętrza piętra na mniejsze i liczniejsze pokoje biurowe.