Pomimo tych zmian, pałacyk Mieroszewskich jest ciągle wartościowym przykładem architektury rezydencjalnej w Krakowie drugiej połowy XIX wiekuMarek Żukow-Karczewski, Pałace Krakowa. Pałac Mieroszewskich, "Echo Krakowa", 72 (13133) 1990.. kamienica o numerze 12 na rogu z ul. Loretańską 2, w stylu neobarokowym, z 1895. kamienica nr 14 na rogu z ul. Loretańską 1, o cechach modernistycznych, z lat 1910–1911. budynek nr 15 na rogu z ul. Józefa Szujskiego 2, o cechach historyzmu, z 1867, dawna Powszechna Szkoła Żeńska im. Józefa Szujskiego, obecnie Zasadnicza Szkoła Zawodowa. willa nr 16 posiadająca cechy eklektyczne, z lat 1860–1870, Pałacyk Pod Orłem. budynek nr 18 o formach historyzujących, pochodzący z 1880, z nadbudówką w stylu funkcjonalistycznym z 1931. budynek nr 21 na rogu z ul. Dolnych Młynów 1, o skromnych formach historyzujących, pochodzący z 1871. dom nr 22 – Dom Literatów. dom nr 26 – Dom Józefa Mehoffera. dom nr 28 z lat 1906–1908, w stylu modernistycznym, z bogatymi malowidłami na klatce schodowej. dom nr 30 z lat 1906–1908, w stylu modernistycznym, z dekoracjami w tynku na fasadzie. dom nr 31 – Dom Weissów. budynek nr 33 – Auditorium Maximum Uniwersytetu Jagiellońskiego. dom nr 38 dawny zakład św. Jadwigi, obecnie Centrum Młodzieży im. dr. H. Jordana.