mały|Grób Spirydiona Koiszewskiego na cmentarzu Powązkowskim Spirydion Stanisław Koiszewski, ps. „Topór” (ur. 15 listopada 1886 w Warszawie, zm. 19 maja 1978 tamże) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 15 listopada 1886 w rodzinie Mikołaja (1850–1914), i Jadwigi Karoliny z Kraszewskich (1857–1944). W 1904 ukończył 7-letnią Szkołę Kadetów, następnie w 1906 Mikołajewską Szkołę Kawalerii w Petersburgu. Po jej ukończeniu został oficerem w armii carskiej, po 1917 wstąpił w szeregi tworzonego na Syberii Wojska Polskiego. W latach 1918–1919 pełnił funkcje przedstawiciela wojsk polskich przy sztabie głównego dowództwa wojsk rosyjskich i sprzymierzonych sił francuskich atamana Siemionowa.
Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, dwukrotnie ranny. Po bitwie pod Zasławiem (23 września 1920) objął dowództwo nad 5 pułkiem ułanów i 26 maja 1921 przyprowadził pułk na stałą kwaterę do Ostrołęki. Od grudnia 1923 do maja 1924 pełnił obowiązki dowódcy VIII Brygady Jazdy, w zastępstwie Stefana Strzemieńskiego, który przebywał na kursie w Centrum Wyższych Studiów Wojskowych.. Z dniem 15 stycznia 1925 został przeniesiony do 25 pułku ułanów w Prużanie na stanowisko czasowo pełniącego obowiązki dowódcy pułku. 16 marca 1927 prezydent RP nadał mu stopień pułkownika z dniem 1 stycznia 1927 i 2.