lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1932 został zwolniony ze stanowiska dowódcy pułku i oddany do dyspozycji szefa Departamentu Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od grudnia 1932 był członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego. Od 30 czerwca 1934 przeniesiony w stan spoczynku.
20 lipca 1944 został mianowany komendantem okręgu NSZ-AK nr 1 Warszawa-miasto. Po wybuchu powstania warszawskiego został dowódcą całości sił NSZ w powstaniu. Pod koniec walk otrzymał przydział do legii oficerskiej AK. Po kapitulacji trafił do niewoli niemieckiej (nr jeniecki 224839). Do Polski powrócił w 1946.
Zmarł 19 maja 1978 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 50-3-28,29)).
14 września 1920 roku w Warszawie zawarł związek małżeński ze Stanisławą Wandą Szlichert (zm. 1967). Mieli córkę Milenę (1927–2004), która też uczestniczyła w powstaniu warszawskim.