wyburzono wtedy zakrystię.
W 1834 rozpoczęła się restauracja kaplicy Mariackiej, a w 1845 kompleksowy remont całego kościoła. Potrwał on do 1881. Malowidła ścienne z tamtego okresu zostały usunięte podczas renowacji z lat 1928/1929.
Podczas II wojny światowej kościół doznał tylko nieznacznych uszkodzeń. W latach 70. i na początku lat 80. Dokonano renowacji dachu oraz kompleksowej renowacji wnętrza kościoła. W 1982 przywrócono pierwotne malowidła we wnętrzu świątyni. W latach 1993–1995 dokonano restauracji południowo-zachodniego skrzydła krużganku.
W 2006 rozpoczęły się zakrojone na szeroką skalę prace restauracyjne, obejmujące m.in. mury i konstrukcję dachu. W 2008 przebudowano kaplicę św. Krzyża na zakrystię, a w kaplicy Mariackiej otwarto tzw. kaplicę modlitw w dni robocze.
Architektura i wyposażenie Kościół św. Sewera jest pięcionawowym kościołem halowym z dwoma prezbiteriami i wieloma kaplicami.
Do najważniejszych elementów wyposażenia należy sarkofag św. Sewera z 1365 i ołtarz główny (1670–1680) – najstarszy ołtarz o formach dojrzałego baroku na terenie środkowych Niemiec.
Poza tym godne uwagi są dzieła rzeźbiarskie: Chrystusa i świętych: Sewera i Bonifacego oraz alabastrowa płaskorzeźba ze św. Michałem.