Gospodarka Jugosławii była zorganizowana według teorii Josipa Broz Tito i bardziej bezpośrednio Edvarda Kardelja. Również chorwacki naukowiec Branko Horvat wniósł znaczący wkład w teorię samorządności pracowników (radničko samoupravljanje) praktykowaną w Jugosławii. Ze względu na neutralność Jugosławii i jej wiodącą rolę w Ruchu Państw Niezaangażowanych, jugosłowiańskie firmy eksportowały zarówno na rynki zachodnie, jak i wschodnie. Jugosłowiańskie firmy realizowały wiele dużych projektów infrastrukturalnych i przemysłowych w Afryce, Europie i Azji.