Klasyczny liberalny filozof John Stuart Mill uważał, że spółdzielnie prowadzone przez pracowników i będące ich własnością ostatecznie wyprą tradycyjne kapitalistyczne (zarządzane kapitałowo) firmy z konkurencyjnej gospodarki rynkowej ze względu na ich wyższą efektywność i silniejszą strukturę motywacyjną. Podczas gdy zarówno Mill, jak i Karol Marks uważali, że demokratyczne zarządzanie pracownicze będzie na dłuższą metę bardziej efektywne w porównaniu z zarządzaniem hierarchicznym, Marks nie miał nadziei na to, że firmy zarządzane przez pracowników i będące ich własnością będą w stanie wyprzeć tradycyjne firmy kapitalistyczne z gospodarki rynkowej. Pomimo ich zalet w zakresie efektywności, w zachodnich gospodarkach rynkowych firma zarządzana przez pracowników jest stosunkowo rzadkim zjawiskiem.
Benjamin Ward skrytykował obiektywną funkcję firm zarządzanych pracowniczo. Według Warda, firma zarządzana przez pracowników dąży do maksymalizacji zysku netto dla wszystkich swoich członków, w przeciwieństwie do tradycyjnie kapitalistycznych firm, których celem jest maksymalizacja zysku dla zewnętrznych właścicieli. Obiektywna funkcja firmy zarządzanej siłą roboczą stwarza zachętę do ograniczania zatrudnienia w celu zwiększenia dochodu netto dotychczasowych członków firmy.