Ligeja (ang. Ligeia) – nowela Edgara Allana Poego opublikowana w 1838 roku.
Fabuła Anonimowy narrator podejmuje się próby opisu postaci Ligei, kobiety pięknej, namiętnej, intelektualistki o czarnych włosach i ciemnych oczach. Miał ją spotkać w dużym, starym, podupadłym mieście nad Renem. Nie potrafi on jednak sobie przypomnieć niczego o jej przeszłości, a w pamięci pozostaje mu jedynie jej oryginalna uroda oraz, przede wszystkim, niezwykły wyraz oczu, który powoduje sugestywne, acz ulotne skojarzenia. Pobierają się, a Ligeja imponuje mężowi swoją rozległą wiedzą naukową, jak i płynną znajomością języków klasycznych oraz nowożytnych, co jest dość nietypowym zjawiskiem, jak na ówczesną kobietę. Wprowadza przy tym małżonka w tajemnicy wiedzy metafizycznej.
Po pewnym czasie Ligeja zaczyna chorować i umiera. Żegna się z życiem zacięcie walcząc ze śmiercią. Życie jest jedynym czego pragnie, darem, który zostaje jej odebrany przemocą, niezgodnie z jej wolą i z teorią, w którą uparcie wierzy. Cytat, który rozpoczyna nowelę jest zarazem wstępem do rozważań Ligei na temat metafizyki "I jest w tym wola, co nie umiera. Któż zbadał tajemnice woli oraz jej moce?