Ignacy Bieniek (ur. 14 maja 1925 w Bystrej Krakowskiej, zm. 17 stycznia 1993 we Wrocławiu) – polski malarz, rzeźbiarz, rysownik, ilustrator, projektant sztuki użytkowej.
Życiorys Urodził się i wychowywał w Bystrej Krakowskiej w rodzinie robotniczo-chłopskiej, jego ojciec – również Ignacy (1897–1941) – był z zawodu murarzem, matka – Franciszka z domu Golica (1909–2008) – pracowała w bielsko-bialskim przemyśle włókienniczym. Ukończył siedem klas bystrzańskiej szkoły powszechnej (do 1938), po czym kontynuował naukę gimnazjalną, tę jednak zmuszony był wkrótce przerwać. W trakcie drugiej wojny światowej przebywał na robotach przymusowych w Bardzie. Wykształcenie średnie zdobył dopiero po wojnie w II Państwowym Liceum im. św. Jacka w Krakowie (1946–1948). Jednocześnie od 1946W ówczesnych tużpowojennych okolicznościach możliwe było rozpoczęcie studiów bez wykształcenia średniego, które należało uzupełnić w trakcie studiów. studiował na wydziale malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Do jego nauczycieli należeli m.in. Jerzy Fedkowicz, Henryk Gotlib, Zbigniew Pronaszko i Zygmunt Radnicki. Egzamin dyplomowy złożył 16 czerwca 1952.