Prywatne szkoły otwierali również inni polscy artyści, m.in. Stanisław Grocholski, i Alfred Wierusz-Kowalski. W Monachium osiedlili się także Roman Kochanowski i Władysław Czachórski. Protektorem środowiska monachijskiego był kolekcjoner i mecenas sztuki – hr. Ignacy Korwin-Milewski (1846–1926). Niewielka część z ponad 200 płócien zgromadzonej przez niego kolekcji znajduje się obecnie w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.
Monachium zwano żartobliwie Mnichowem, Atenami nad Izarą lub Bawarskimi Atenami. Między rokiem 1836 a I wojną światową kolonia polska liczyła ok. 650 osób (w tym 322 zapisały się na studia akademickie). Ulubionym miejscem spotkań była kawiarnia Café TambosiW. Łysiak, Malarstwo biało-czerwone, t. 1, Warszawa 2012, s. 108.. Prądy artystyczne szkoły monachijskiej reprezentują także pisarze i intelektualiści epoki, w tym:. S. Przybyszewski (1868–1927), Wacław Berent (1873–1940), Tadeusz Miciński (1873–1918), za sprawą których dotarły do Polski nowe kierunki filozoficzne (F. Nietzsche) i artystyczne, szczególnie ekspresjonizm (E. Munch) i towarzyszące im aspekty innych rozwiązań światopoglądowych i formalnych.