Zmiany dynastyczne Z powodu swojej pozycji w rodzinie, jako siódmy syn, książę Cambridge nigdy nie był uważany za mającego poważne szanse na sukcesję do tronu. Dwoje starszych braci Adolfa Fryderyka, stryjowie Jerzego Hanowerskiego, panowali w Wielkiej Brytanii po śmierci swojego ojca kolejno jako Jerzy IV i Wilhelm IV. Po bezdzietnej śmierci Wilhelma IV, tron brytyjski objęła jego bratanica i siostra stryjeczna Jerzego, księżniczka Wiktoria. Inny stryj przyszłego księcia Cambridge, Ernest August, został królem Hanoweru. W chwili tej znaczącej dla obu monarchii i rodziny królewskiej zmiany, po śmierci Wilhelma IV i rozdzieleniu będących do tej pory w unii personalnej, koron brytyjskiej i hanowerskiej, Jerzy Hanowerski był 5. w kolejności sukcesji do brytyjskiego tronu, za swoimi dwoma stryjami, wspomnianym Ernestem Augustem Hanowerskim i Augustem Fryderykiem, księciem Sussex, bratem stryjecznym Jerzym, synem Ernesta Augusta i swoim własnym ojcem. Był jednocześnie 4. w kolejce do korony Hanoweru, z pominięciem królowej Wiktorii, która jako kobieta nie mogła odziedziczyć tego tronu.