Władimir Wiktorowicz Sacharow (ur. 20 maja 1853, zm. sierpień 1920 w pobliżu Karasu – Bazar, Krym) – rosyjski wojskowy, generał kawalerii.
Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej. Ukończył 2 Moskiewski Korpus Kadetów i 1 Pawłowską Szkołę Oficerską. Oficer od 1871. Następnie ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego w 1878. Służył w sztabach 16 Dywizji Piechoty, w adiutanturze Armii. Uczestnik wojny rosyjsko-tureckiej 1877-78, służył w Szkole Piechoty Junkrów w Rydze, w Konstantynowskiej Szkole Oficerskiej, w Oficerskiej Szkole Kawalerii. Od kwietnia 1886 komendant Jelizawietgrodzkiej Szkoły Kawalerii Junkrów. Od 6 stycznia 1891 szef sztabu 14 Dywizji Piechoty, od 18 marca 1891 szef sztabu Twierdzy Kronsztadzkiej.
Od maja 1893 dowódca 38 Władimirowskiego pułku dragonów, od 12 listopada 1897 szef sztabu 5 Korpusu Armijnego (KA), od 30 lipca 1899 szef sztabu Samodzielnego Korpusu Straży Granicznej. W czasie wojny rosyjsko chińskiej 1900-01 dowódca Wojsk Północnej Mandżurii, od 16 lutego 1901 dowódca Amurskiego Oddziału Straży Granicznej, od maja 1901 dowódca 4 Dywizji Piechoty, od 29 listopada 1903 dowódca 1 Syberyjskiego KA.