Badania architektoniczne i archeologiczne wykazały, że zasadnicza część średniowiecznego zamku krzyżackiego nigdy nie została ukończona zgodnie z pierwotnym projektem, natomiast znaczną część dzisiejszego wyglądu założenia ukształtowały przebudowy nowożytne, a przede wszystkim przekształcenie zamku w więzienie w XIX wieku.
Za najstarszy i najważniejszy element zachowanego założenia przyjmuje się skrzydło południowo-wschodnie, określane również jako skrzydło komturskie.
Starsze założenie poprzedzające obecny zamek
Badania archeologiczne prowadzone na terenie zamku nie potwierdziły funkcjonującej wcześniej hipotezy, jakoby zamek krzyżacki został wzniesiony na miejscu wcześniejszego grodu pruskiego. Odkryto natomiast kamienne fundamenty niewielkiej budowli o nieregularnym rzucie, usytuowanej ukośnie w stosunku do późniejszego czworoboku zamku. Relikty te interpretuje się jako pozostałość starszej strażnicy krzyżackiej, poprzedzającej realizację regularnego założenia zamkowego.