Mieczysław Miller (ur. 1876, zm. 28 lipca 1914 w Szombathely) – kapitan piechoty cesarskiej i królewskiej Armii, jeden z pionierów lotnictwa na ziemiach polskich.
Życiorys Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1899 w korpusie oficerów piechoty. Pełnił służbę w Batalionie Pionierów Nr 10 w Przemyślu. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1904 w korpusie oficerów piechoty. W latach 1904−1910 był przydzielony do Szkoły Kadetów Pionierów () w Hainburgu.
W 1910 został przydzielony do Wojskowego Zakładu Aeronautycznego (), pozostając oficerem nadetatowym PB. 10. W następnym roku zakład został przeformowany w Oddział Aeronautyczny ().
W 1910 otrzymał oficjalną licencję F.A.I. szkoły Blériota. Tym samym stał się pierwszym austro-węgierskim pilotem wojskowym, ale oprócz tego pierwszym polskim pilotem wojskowym.
W kwietniu 1911 zakupiono dla armii austro-węgierskiej pierwszy samolot, Etrich Taube. Pierwszy kurs na pilotów wojskowych pod kierownictwem Mieczysława Millera rozpoczął się w Wiener Neustadt 19 kwietnia 1911. Przyjęto nań 27 oficerów z armii i floty, szkolenie prowadzono na kolejnych, zakupionych samolotach Etrich Taube a ukończyło je 16 pilotów.