9 kwietnia wojska radzieckie zaczęły zajmować śródmieście, choć walki uliczne toczyły się jeszcze przez kilka dni. W nocy 11 kwietnia 4 Gwardyjska Armia zaatakowała kanały na Dunaju, kierując się na most Reichsbrücke wraz z 20 Gwardyjskim Korpusem Strzeleckim i 1 Gwardyjskim Korpusem Zmechanizowanym. Śmiałym atakiem 13 kwietnia Flotylla Dunajska wysadziła wojska po obu brzegach mostu (80 Gwardyjska Dywizja Strzelecka i 7 Gwardyjska Dywizja Powietrznodesantowa), które przecięły kable ładunków wybuchowych i tym samym zabezpieczyły mostDawni członkowie O-5 mówią co innego, uważając, że strażnicy mostu byli tak naprawdę członkami O-5, którzy skierowali swoje karabiny maszynowe na Niemców, kiedy oni próbowali zniszczyć most. Toland (1965), s. 354.. Jednak inne mosty zostały zniszczone. Wiedeń ostatecznie padł tego samego dnia po poddaniu się ostatnich obrońców. Jednakże korpus pancerny SS Bittricha wieczorem 13 kwietnia wycofał się na zachód w celu uniknięcia okrążenia. Tego samego dnia 46 Armia zajęła Essling, a Flotylla Dunajska wysadziła piechotę morską koło miasta Klosterneuburg.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja wiedeńska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.