W czasie bitwy dochodziło do zaciętych walk ulicznych, choć były też takie części miasta, w których Armia Czerwona posuwała się bez większego oporu. W parku Prater broniła się 6 Dywizja Pancerna, na południu obronę stanowiły 2 Dywizja Pancerna SS „Das Reich” i 3 Dywizja Pancerna SS „Totenkopf”, a na północy Dywizja Grenadierów Führera. Sowieci zaatakowali wschodnie i południowe przedmieścia miasta 4 Gwardyjską Armią i częściowo 9 Gwardyjską Armią. Obrońcom udawało się trzymać wroga poza południowymi przedmieściami do 7 kwietnia. Jednak po zakończonym sukcesem opanowaniu kilku przyczółków w południowych przedmieściach Armia Czerwona ruszyła na przedmieścia zachodnie 8 kwietnia 6 Gwardyjską Armią Pancerną i przeważającymi siłami 9 Gwardyjskiej Armii. Przedmieścia zachodnie były szczególnie ważne dla Sowietów, ponieważ znajdowała się tam główna stacja kolejowa. Powodzenie wojsk radzieckich w zachodniej części miasta jeszcze tego samego dnia przełożyło się na sukcesy w częściach wschodniej i północnej. Na północ od Dunaju podążała w kierunku zachodnim 46 Armia przechodząc przez północne przedmieścia miasta. Śródmieście Wiednia zostało tym samym odcięte od reszty Austrii.