thumb|Uczestnicy polowania z psami. Widoczni m.in.: gen. Stanisław Sochaczewski z żoną Olgą (na prawo od generała), płk Mieczysław Pożerski (na prawo od Olgi Sochaczewskiej). Mieczysław Pożerski (ur. 24 lutego 1884 w Kursku, zm. w 1941 w KL Dachau) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 24 lutego 1884 w Kursu, ówczesnej stoli guberni kurskiej, w rodzinie Władysława Leona h. Pomian (1852–1924), majora armii rosyjskiej, i Łucji z Misiewiczów. Był młodszym bratem Olgierda (1880–1930), generała brygady Wojska Polskiego.
Ukończył Połocki Korpus Kadetów i Nikołajewską Szkołę Kawalerii. 1 września 1901 został mianowany podoficerem. 9 sierpnia 1904, po ukończeniu szkoły, został mianowany kornetem ze starszeństwem z 10 sierpnia 1904. Na porucznika został awansowany 1 września 1907 ze starszeństwem z 10 sierpnia 1907, a 10 września 1911 na sztabsrotmistrza ze starszeństwem z 10 sierpnia 1911. 14 grudnia 1913 został odkomenderowany z 1 moskiewskiego pułku dragonów Lejbgwardii do Oficerskiej Szkoły Kawalerii w Petersburgu. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach pułku Oficerskiej Szkoły Kawalerii (ros. Полк офицерской кавалерийской школы).