Był odpowiedzialny za przeprowadzkę I Korpusu Polskiego gen. J. Dowbor-Muśnickiego z Rosji do Polski. 15 stycznia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika i z dniem 7 stycznia 1919 przydzielony do Dowództwa Szkół JazdyDz. Rozk. Wojsk. Nr 7 z 23 stycznia 1919, poz. 271.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 9 z 28 stycznia 1919, poz. 347.. Od 10 maja 1919 do 31 grudnia 1921 był attaché wojskowym przy Poselstwie Polskim w Helsingfors. Od 1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był 1 pułk szwoleżerów w Warszawie.
W 1922 był słuchaczem I Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 37. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). Z dniem 5 listopada 1922, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, przydzielony został do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisko szefa sztabu. 1 czerwca 1924 mianowany został dowódcą nowo powstałej XIV Brygady Kawalerii w Bydgoszczy. Pełniąc służbę w Poznaniu i w Bydgoszczy nadal pozostawał oficerem nadetatowym 1 pułku szwoleżerówPrzydzielenie byłego oficera rosyjskiej kawalerii do pułku, którego szefem był Józef Piłsudski było wyrazem zaufania do jego osoby..