XIX i XX wiek We wprowadzonym w 1808 roku Kodeksie Napoleona nie wprowadzono karalności relacji homoseksualnych, co wyprzedzało legalizację w USA o 160 lat. W Polsce karalność aktów homoseksualnych miała miejsce w latach 1835–1932, czyli w okresie, kiedy na ziemiach polskich obowiązywały ustawy karne zaborców. Kontakty homoseksualne zostały pominięte w kodeksie karnym z 1932 roku. Niemniej karalna pozostała prostytucja homoseksualna, którą szczególnie uwzględniono w art. 207 kodeksu karnego z 1932: Kto z chęci zysku ofiarowuje się osobie tej samej płci do czynu nierządnego, podlega karze więzienia do lat 3. W późniejszym okresie, osoby homoseksualne bywały prześladowane przez milicję, według której dochodziło do łamania prawa o „moralności publicznej”GLBTQ: Poland.. mały|Herb Warszawskiego Ruchu Homoseksualnego. W 1948 roku władze Polski Ludowej ustanowiły wiek osób legalnie dopuszczających się kontaktów homo- i heteroseksualnych. Od tamtej pory to 15 lat. Temat homoseksualizmu w czasach PRL przeważnie pozostawał tematem tabu. W 1959 roku Michel Foucault, ówczesny dyrektor Centrum Francuskiego przy Uniwersytecie Warszawskim, zmuszony był opuścić Polskę, co według szacunków autora Remigiusza Ryzińskiego nastąpiło w wyniku prowokacji SB dotyczącej jego homoseksualności.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Polsce · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.