Królestwo Cylicji zostało zatem osamotnione. W 1342 roku władzę w Cylicji przejęła łacińska dynastia Lusignan, ale kraj szybko popadł w wewnętrzne konflikty i jego ostateczny upadek nastąpił w 1375 rokuGhazarian Jacob G., The Armenian Kingdom in Cilicia during the Crusades: The Integration of Cilician Armenians with the Latins (1080–1393), Routledge, 2000..
Królestwo Cylicji odegrało znaczącą rolę w okresie swego istnienia. Poza oczywistym wpływem na historię Ormian miało swój wpływ na łaciński zachód, jako sojusznik i ważny punkt w handlu między Europą, Azją a Północną Afryką oraz w kontaktach między katolikami a mieszkańcami Środkowego i Dalekiego Wschodu. Łacinnicy przejęli również wiele z ormiańskich osiągnięć w dziedzinie architektury sakralnej i obronnej. Wpływy były jednak wzajemne i w społeczeństwie ormiańskim przyjęło się wiele instytucji i zwyczajów charakterystycznych dla Zachodniej EuropyBournoutian Ani Atamian, Hovannisian Richard G. (edycja),Cilician Armeni w: The Armenian People From Ancient to Modern Times, Volume I: The Dynastic Periods: From Antiquity to the Fourteenth Century, Nowy Jork, St. Martin’s Press, 1997., takich jak np.