Duży wpływ na wzrost samodzielności Ormian w Cylicji miały problemy Bizancjum z Turkami, ciągle napierającymi na Azję Mniejszą i Normanami, atakującymi Bałkany.
Dynastia Rubenidów Powstanie Armenii Cylicyjskiej Jednym z ormiańskich wodzów będących wasalami Wahrama był niejaki Ruben, którego rodzina, według podań, była blisko spokrewniona z ostatnim bagratydzkim królem Armenii – Gagikiem II. Podania o pokrewieństwie są dyskusyjne, ale nie ulega wątpliwości, że Ruben znajdował się w kręgu zaufanych ludzi króla. Towarzyszył mu na przykład w czasie podróży na dwór cesarski do Konstantynopola, gdzie ormiański władca został zmuszony przez Greków do zrzeczenia się królestwa i przekazania ziem Bizancjum. W zamian otrzymał posiadłości na terenie cesarstwa, ale został później zamordowany przez GrekówKurkdjian Vahan, History of Armenia, Armenian General Benevolent Union of America, 1958.. W 1080 roku, krótko po zabójstwie Gagika, Ruben zebrał ormiańskie oddziały i wypowiedział posłuszeństwo Cesarstwu. Przyłączyło się do niego wielu innych możnych i żołnierzy. Ruben zdobył kilka twierdz na terenie Cylicji i został niezależnym od Bizancjum władcą, dając początek księstwu Cylicyjskiej Armenii. Jego potomkowie, zwani Rubenidami, kontynuowali politykę ekspansji, głównie kosztem Greków.