Studia z zakresu historii wznowiła we wrześniu 1945 w Krakowie i ukończyła je w 1951. Trudna sytuacja materialna zmusiła ją do utrzymywania się z udzielanych korepetycji. Przedwojenna harcerka, po wojnie należała do Bratniaka i Związku Byłych Więźniów Politycznych. Ze względu na pochodzenie borykała się z problemami z zatrudnieniem; w marcu 1953 przydzielono jej prace zlecone w Bibliotece Polskiej Akademii Nauk w Krakowie za sprawą jej dyrektora Jana Konstantego Dąbrowskiego. Po niespełna półtora roku, mimo początkowej odmowy, została w tej placówce zatrudniona na stałe (od 1 czerwca 1954). Pracowała w Oddziale Kartografii, następnie Dziale Zbiorów Specjalnych, zajmując się opracowaniem zasobu kartograficznego. Była kolejno asystentem (1954–1955), bibliotekarzem (1956–1960), starszym bibliotekarzem (1961–1964) i kustoszem (od 1965).
W Bibliotece PAN była pierwszą od półwiecza osobą, która zajęła się porządkowaniem zbioru kartograficznego – po Janie Bystrzyckim, założycielu Inwentarza kart i atlasów historyczno-geograficznych Akademii Umiejętności w Krakowie w 1896.