W latach 1915−1916 na krążownikach typu Indefatigable zainstalowano nowocześniejsze urządzenia kierowania ogniem, wykorzystujące kalkulatory artyleryjskie Mk I konstrukcji Frederika Dreyera (Dreyer Table Mk I)John Brooks w Dreadnought Gunnery and the Battle of Jutland, s. 170-171, sugeruje możliwość, że instalacja nowych urządzeń kierowania ogniem oraz kalkulatorów artyleryjskich Dreyera nie została ukończona na części krążowników liniowych, w tym „Indefatigable” i „New Zealand”, przed bitwą jutlandzką i ich załogi musiały używać starych systemów. Jednocześnie cytuje dokument rady ds. uzbrojenia brytyjskiej Admiralicji z 10 lutego 1916 roku (a więc ponad trzy miesiące przed bitwą jutlandzką), w którym „New Zealand” i „Australia” są wymienione pośród jednostek wyposażonych bądź właśnie wyposażanych w kalkulatory Dreyera..
Pod koniec wojny na „Australii” i „New Zealand” przeprowadzono udane próby startu samolotów Sopwith Camel i Sopwith 1½ Strutter z platform zainstalowanych na dachach wież artyleryjskich na śródokręciu.
Opancerzenie thumb|Uproszczony schemat opancerzenia