Zapas pocisków wynosił po 110 sztuk na działo.
Maksymalna donośność wynosiła 16 450 m przy kącie podniesienia luf 13,5° oraz masie pocisku 390 kg i prędkości wylotowej 831 m/s. Po zwiększeniu kąta podniesienia do 16° i dostarczeniu pocisków nowego typu, o poprawionej aerodynamice, zasięg wzrósł do 18 686 m. Działa miały szybkostrzelność 1,5 strzału na minutę.
Artylerię średniego kalibru, przeznaczoną do zwalczania lżejszych okrętów, tworzyło 16 dział BL Mk VII kal. 102 mm (4 cale), zainstalowanych w kazamatach w nadbudówkach: sześć dziobowej i dziesięć rufowej. Dwa z nich zostały zdemontowane w 1915 roku, zaś na „New Zealand” usunięto jeszcze jedno w 1917 roku i cztery kolejne w styczniu 1919 roku. Na każde działo przypadało 100 sztuk amunicji.
Uzbrojenie torpedowe okrętów składało się z dwóch podwodnych wyrzutni kal. 450 mm (18 cali)Brytyjskie torpedy 18-calowe miały faktyczny kaliber 17,72 cala (450 mm)., z zapasem 12 torped.