Feliks Rogoziński herbu Abdank, (ur. 29 sierpnia 1879 w Warszawie, zm. 10 stycznia 1940 Sachsenhausen), zoolog, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalista w zakresie biochemii i fizjologii zwierząt.
Życiorys Był synem Jana Tadeusza prezesa Prokuratorii Generalnej Królestwa Polskiego i Ludwiki z Minterów, wnukiem przemysłowca Karola Juliusza Mintera. Egzamin dojrzałości zdał w 1897 w V Gimnazjum Klasycznym w Warszawie, a następnie wstąpił na Wydział Przyrodniczy Uniwersytetu Warszawskiego, który ukończył w 1901 ze stopniem kandydata nauk fizyko-matematycznych. W latach 1901–1903 pracował w laboratorium botanicznym UW, gdzie zajmował się rozwojem drożdży pod wpływem chininy oraz w gabinecie botanicznym Warszawskiego Instytutu Politechnicznego. Następnie przeniósł się do Krakowa gdzie w latach 1903–1916 był asystentem w Katedrze Hodowli Zwierząt i Mleczarstwa na Studium Rolniczym Wydziału Filozoficznego UJ. 31 maja 1905 uzyskał na tym Wydziale tytuł doktora filozofii na podstawie pracy O rozkładzie kazeiny przez niektóre bakterie fermentacji mlekowej, wyhodowane z sera ementalskiego. Przez następne 2 lata przebywał na studiach naukowych za granicą w Berlinie i w Strassburgu. W okresie prowadził badania nad produktami rozkładu białka surowicy krwi pod wpływem soku trzustkowego.