W niszach umieszczano albo wizerunki przedstawiające Cztery Wielkie Wydarzenia w życiu Buddy historycznego (Narodziny, Oświecenie – główny posąg, Pierwsze Kazanie, Śmierć) albo czterech ostatnich Buddów (Kakusandha, Konagamana, Kassapa oraz Siakjamuni – główny posąg). częściej spotykane jest drugie z tych rozwiązań [Raezer 2013: loc. 119]., podczas gdy drugi przewiduje otwartą, sklepioną świętą przestrzeń w centrum, często otoczoną również zwykle krytym korytarzem. Świątynie budowane były na planie krzyża bądź czworokąta. Wyjątkową cechą architektury Paganu było istnienie świątyń i stup budowanych na planie pięciokątaW Późnym Okresie do początkowych czterech wizerunków Buddów przeszłości zaczęto dodawać wizerunek piąty – Maitreji, Buddy przyszłego. To wymusiło budowanie obiektów na planie pięciokąta [Raezer 2013: loc. 139]..
Jeśli chodzi o strukturę pionową, to typowa dla Paganu jest piramida kilku (zwykle trzech) tarasów ze stupą umieszczoną na szczycie.