Życiorys W 1969 ukończył studia psychologiczne w KUL. W roku 1975 uzyskał stopień doktora nauk społecznych w zakresie psychologii na podstawie dysertacji: „Analiza procesu przystosowania na przykładzie badań wybranych grup studentów”. W latach 1978–79 rozpoczął studia w Uniwersytecie Wiedeńskim: „Logoterapia i psychoterapia” u prof. V. E. Frankla, oraz psychologię kliniczną u prof. E. Ringla – I semestr. W drugim semestrze został stypendystą w Max-Planck-Institut für Psychiatrie (Abt.Psychologie) gdzie prowadził badania nad skutkami stresu i sposobami radzenia sobie z nim. Na Uniwersytecie w Monachium – podjął studium diagnostyki psychologicznej pod okiem Prof.Schneewinda, oraz praktykę logoterapeutyczną w Süddeutsche Institut für Logotherapie. W latach 1970/71 rozpoczął pracę w Katedrze Psychologii Klinicznej i Osobowości KUL. Prowadził zajęcia z diagnostyki psychologicznej, poradnictwa psychologicznego, ćwiczenia z psychologii osobowości i proseminarium, a także wykłady oraz proseminarium z psychoterapii i psychologii zdrowia. Od roku 1994 objął kierownictwo Katedry Dynamiki Grupowej i Psychoterapii KUL, która w 1995 roku została przemianowana na Katedrę Psychoterapii i Psychologii Zdrowia. Wymienioną Katedrą kieruje do chwili obecnej.