W roku 1993 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy pt.: „Noetyczny wymiar osobowości". W roku akademickim 1995/96 został mianowany profesorem w Instytucie Psychologii KUL. W latach 1993/94 przebywał w USA w: Catholic University of America (CUA) w Washingtonie, Institute of Logotherapy w Berkeley oraz Institute of Cognitive Psychotherapy w Filadelfii – u profesora A. Becka. W ośrodkach tych odbył praktykę kliniczną i prowadził badania z zakresu logoterapii, psychosomatyki i psychologii egzystencjalno-kognitywnej. Od 1995 roku jest profesorem Psychologii egzystencjalnej – Logoterapii w Uniwersytecie w Trnavie (Słowacja). Od 1999 roku członek Rady Wydziału Nauk Humanistycznych Uniwersytetu w Trnavie. Od 2000 r. jest w stałej współpracy z Instytutem społeczno-ekonomicznych spraw ludności przy Rosyjskiej Akademii Nauk w Moskwie. W latach 1996–1999 sprawował stanowisko Kierownika Instytutu Psychologii KUL, również w roku 1999 objął funkcję Kierownika Studiów Wieczorowych z Psychologii KUL.

Prowadzi wykłady na uniwersytetach zagranicznych: Waszyngton: Georgetown University, Filadelfia: Catholic University of Washington.