badacz jego życiorysu Marian Buchowski wskazał, że to ona była Gałązką Jabłoni występującą w twórczości pisarza.

Stachura palił papierosy, nie stronił także od alkoholu, zwłaszcza tequili, jednak nie był od niego uzależniony.

Oprócz języka polskiego mówił płynnie po francusku i hiszpańsku, znał język rosyjski, niemiecki i angielski. Dzięki swojej znajomości języka francuskiego znał w oryginale dzieła francuskich autorów przed ich polskim wydaniem (np. dzieła Alberta Camusa i Jeana-Paula Sartre'a).

Często podróżował; w 1966 – Jugosławia, 1971 – Bliski Wschód (gł. Syria), 1972 – Norwegia, 1973 – Szwajcaria i Francja, drugi pobyt w Norwegii, 1974 – podróż do USA, Kanady i Meksyku. Dwukrotnie odwiedził Węgry. W czasie podróży stypendialnej (1969–1970) do Meksyku studiował literaturę na tamtejszym UNAM.

Miał wadę wymowy.

Charakterystycznym elementem ubioru Edwarda Stachury była dżinsowa bluza i spodnie. Pośmiertnie jego utwory zebrano w serii, która nazywana jest dżinsową ze względu na okładki.