Sofroniusz, imię świeckie Stojko Władisławow T. Dąbek-Wirgowa, Historia literatury bułgarskiej, s. 67. (ur. 11 marca 1739 w Kotelu, zm. 22 lub 23 września 1813 w Bukareszcie) – bułgarski duchowny prawosławny, biskup Wracy. Święty prawosławny. Autor zbiorów kazań, pouczeń moralnych oraz autobiografii; jeden z głównych twórców okresu bułgarskiego odrodzenia narodowego.
Życiorys Urodził się w rodzinie zamożnych handlarzy bydłemT. Wasilewski, Historia Bułgarii, s. 139.. Według opracowań hagiograficznych był uczniem późniejszego świętego mnicha Paisjusza ChilendarskiegoJarosław Charkiewicz, Św. Sofroniusz biskup Wratcy. Święcenia kapłańskie przyjął w 1762. W 1765, będąc proboszczem w rodzinnej miejscowości, jako pierwszy przepisał opracowaną przez Paisjusza Słowianobułgarską historię. Sporządzoną kopię przechowywał w cerkwi parafialnej, udostępniając ją wszystkim chętnym. Równolegle zajmował się pracą dydaktyczną. Nauczał w szkole prowadzonej przez mnichów z miejscowego klasztoru, posługując się językiem bułgarskim w miejsce wprowadzanego przez wyższą hierarchię greckiego (dominującego wśród biskupów Patriarchatu Konstantynopolitańskiego działających na ziemiach bułgarskich)T. Dąbek-Wirgowa, Historia..., s. 69–70..