Ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Petera Kama jest nachalna.
Edmund Lee z tygodnika „Time Out Hong Hong” stwierdził, że Incydent pokazuje poziom chropowatości rzadko występujący w coraz to bardziej moralizatorskiej kinematografii Hongkongu. Uznał, że film szokuje nagłymi wybuchami przemocy, a tragicznym postaciom towarzyszy uczucie strachu i desperacji.
Brian Miller z tygodnika „The Village Voice” określił rolę Chana jako bierną. Stwierdził, że zabójstwa i bijatyki między rywalizującymi frakcjami japońskich i chińskich gangów są spazmatyczne i niesforne, a rozwój i upadek gangstera jest bez uroku. Uznał również, że zrezygnowano z efektownych scen na rzecz staromodnego moralizmu.
Irfan Shariff z gazety „Northwest Asian Weekly” stwierdził, że Chan udowodnił, że ma swoją ciemną stronę, a film jest dobrym badaniem zderzenia kultur i mentalności motłochu.
Aaron Wee z tygodnika „PopMatters” stwierdził, że film pomimo obiecującego początku ciężko nazwać triumfem oraz że Chanowi ledwo udało się „wyplątać” ze swojej roli. Takenakę uznał za raczej nijakiego oraz stwierdził, że było ogromnie zabawne zobaczyć zmarnowanego Daniela Wu jako cel gniewu i nieszczęśliwego nędznika.