courtisanes) – kobiety prowadzące własny salon, przyjmujące klientów w domu, damy światowe (fr. femmes du monde) – zamożne kobiety trudniące się prostytucją okazjonalnie, za pośrednictwem stręczycielek, panienki (fr. demoiselles) – dziewczęta utrzymywane w ukryciu w domach publicznych, których usługi oferowane są jedynie najzamożniejszym, zwykle starszym klientom, nierządnice (fr. raccrochantes) – kobiety żyjące samotnie i utrzymujące się jedynie z prostytucji, żyjące oszczędnie i traktujące poważnie swoje zajęcie, ladacznice (fr. boucaneuses) – prostytutki żyjące na stałe w domach publicznych, pod opieką ich kierowniczek, ulicznice (fr. raccrocheuses) – przebywające poza domami publicznymi prostytutki oferujące usługi seksualne za znacznie niższą cenę, prostytutki uliczne (fr gouines) – prostytutki żyjące w zupełnej nędzy, oferujące usługi za najniższą cenę, często zakażone chorobami wenerycznymi. Restif de la Bretonne uważał przy tym, że każda kobieta zaliczona do jednej z kategorii jest poważnym zagrożeniem społecznym, gdyż przyczynia się do propagowania libertyńskiego trybu życia i wyuzdania seksualnego, niszczenia rodzin oraz roznoszenia chorób wenerycznych. Twierdził równocześnie, że całkowita likwidacja prostytucji jest niemożliwa, państwo mogłoby jedynie ograniczyć jej zasięg i wypromować nowy jej model.