Restif de la Bretonne domagał się przeprowadzenia przez rząd reformy domów publicznych i wprowadzenia surowych kar zarówno dla prostytutek, jak i dla klientów, którzy nie będą stosować się do jej postanowieńJ. Łojek, Wiek markiza de Sade, s.155. Nie wątpił przy tym, że zmiana systemu dostępu do prostytucji przełoży się zarówno na zadowolenie klientów, jak i na sytuację kobiet świadczących takie usługi.
Projekt reformy domów publicznych 250px|right|thumb|Restif de la Bretonne Restif de la Bretonne postulował powstanie państwowej sieci domów publicznych noszących nazwę partenionów, w których miałyby zamieszkiwać wszystkie kobiety świadczące usługi seksualne. Zgłaszanie się kandydatek na prostytutki miałoby być całkowicie dobrowolne i uzasadnione jedynie od woli kobiety (a nie np. rodziny). Każda chętna miałaby być poddawana szczegółowym badaniom lekarskim. W partenionie kobiety żyłyby pod opieką guwernantek oraz pod nadzorem dwunastoosobowej rady złożonej z obywateli o doskonałej opinii, niekorzystających z usług prostytutek. Żyjące w domu kobiety miały być dzielone na kategorie wiekowe.