Aspekt czasu Dla konstrukcji ACI ważny jest również czas bezokolicznika. Łacina ma po trzy bezokoliczniki dla każdej ze stron (czyli razem sześć), to jest infinitivus perfecti, infinitivus praesentis oraz infinitivus futuri. Czas infinitiwu określa chwilę bądź porę, kiedy dzieje się wyrażana przezeń czynność, ale nie jest to obiektywny punkt na osi czasu, a jedynie przeszłość, teraźniejszość lub przyszłość względem czasu, w odniesieniu do orzeczenia (verbum regens):
Video puerum legere – „widzę, że chłopiec czyta” = chłopiec czyta i ja go jednocześnie widzę Vidi puerum legere – „widziałem, że chłopiec czyta” = obie czynności wystąpiły równocześnie Videbo puerum legere – „będę widział, że chłopiec czyta” = chłopiec będzie czytał i ja go wtedy będę widział Videbo puerum legisse – „będę widział, że chłopiec czytał” = chłopiec przeczyta i ja to wtedy zobaczę Video puerum lecturum esse – „widzę, że chłopiec będzie czytał” = widzę, że chłopiec przygotowuje się do czytania
ACI w roli podmiotu W roli podmiotu kładzie się acc.c.inf.