Wieśniak zdeprawowany (oryg. fr. Le Paysan perverti ou les Dangers de la ville) – powieść Nicolasa Edme'a Restifa de La Bretonne opublikowana po raz pierwszy w 1775.
Okoliczności powstania utworu Restif de la Bretonne napisał Wieśniaka zdeprawowanego w celach moralistycznych. Pragnął ukazać w powieści niebezpieczeństwo deprawacji, na jakie narażony jest młody człowiek z prowincji, przybyły do wielkiego miasta. Chociaż sam autor prowadził życie libertyna, na łamach utworu planował potępić taką postawę życiową. Materiału do powieści dostarczyły w dużej mierze osobiste doświadczenia autora: opisując przybycie bohaterów - Edmunda i Urszuli - do miasta, ich przyjęcie postawy libertyńskiej, upadek moralny i śmierć przedstawiał wspomnienia własne i dotyczące swojej siostry Genowefy, zmieniając jednak ich zakończenie.
Treść Wieśniak zdeprawowany utrzymany jest w konwencji powieści epistolarnej. Chłop imieniem Piotr we wstępie oznajmia, iż postanowił opublikować listy wymieniane przez jego rodzeństwo, Urszulę i Edmunda (między sobą oraz z innymi osobami), by ostrzec innych wieśniaków przed opuszczeniem wsi i zamieszkaniem w mieście, gdzie panuje libertynizm.