Pewnego zimowego poranka Socha, dostrzegłszy esesmana mierzącego z karabinu do znajdującego się na powierzchni Mundka, podstępem wyrywa mu broń i zabija go z pomocą żydowskiego pasera. Dowiaduje się później od ukraińskiej handlarki, że za śmierć esesmana powieszono dziesięciu Polaków, wśród nich Szczepka. Niebawem nowy współpracownik Sochy, penetrując kanały, przypadkiem dostrzega ukrywających się Żydów i z przerażeniem ucieka z zamiarem donosu. Socha, widząc całe zajście, natychmiast przenosi ocaleńców w bezpieczniejsze miejsce, znajdujące się pod budynkiem kościelnym. Z trudem przez ciemny zakamarek przedostaje się ciężarna (w następstwie stosunku z Jankiem) Chaja. Rodzi ona dziecko, jednakże niebawem dusi je z obawy przed tym, że wierni w kościele mogą usłyszeć krzyk niemowlęcia. Wkrótce Mundek i Leopold odnajdują trupy Janka i jego współpracowników. Socha zgadza się przeprowadzić Mundka na aryjską stronę, by ten spróbował odnaleźć Manię w pobliskim obozie janowskim; chowa też po kryjomu martwe dziecko Chai. Po pewnym czasie Mundkowi udaje się odnaleźć osadzone w obozie Manię i Grossmanową, jednak te giną od kul strażników;